Wist jij dat wij als mensen maar negentig seconden echt fysiek boos zijn. Dat gegeven is niet alleen relevant voor onszelf – we worden zelf ook weleens boos – maar zeker ook als je als leerkracht geconfronteerd wordt met één of meerdere boze leerlingen.

De fysieke boosheid waarbij iemand werkelijk in een stress-stand staat, duurt feitelijk dus maar heel kort. Die negentig seconden moet je een boze collega, ouder, of leerling ook echt even gunnen, want gedurende die tijd (en nog een beetje tot iemand weer rustig is), is communicatie ook echt onmogelijk. Als je te snel wilt dat iemand stopt met boos zijn, of als je te snel om uitleg vraagt, maak je iemand nog bozer en grote kans dat die boosheid zich dan op jou richt.

Fysieke boosheid duurt dus niet heel lang. Wat er daarna gebeurt – en dat is waar het drama doorgaans begint – is dat we er met onze gedachten soms een uren- of dagenlange strijd van maken. Je kunt je dus boos blijven voelen, simpelweg omdat je gedachten met je aan de haal gaan. Of niet…!

Onlangs gaf ik een training aan een groep 5 waarbij boosheid bij een grote groep kinderen een rol speelde. Ik legde hen uit hoe je jezelf keer op keer weer boos kunt denken, Ik leerde hen ook om de verschillende gradaties van boosheid te herkennen: chagrijnig, boos, kwaad en woedend. In die laatste fase heb je zin om spullen kapot te smijten en ontplof je zoals je in stripverhalen ziet * BOEM* . 

Ik vertelde hen dat je er dus voor kunt kiezen om jezelf boos te blijven máken. Het idee dat je via je hoofd, je denken, invloed uitoefent op je gevoel, maakte indruk. Ze herkenden het ook bij zichzelf. Het is maar net hoe je met boze gevoelens omgaat. Wil je er aan vast blijven houden, of niet?

Als de heftigheid wegebt

Onlangs was ik bij een expositie in Bilbao. Onderstaand filmpje is een mooie metafoor hoe het werkt met boosheid. Boosheid is net als andere emoties slechts een trilling. Zodra de gong in het filmpje trillend in het water gedompeld wordt, wordt die trilling minder. Zo is het ook als je jezelf niet op de boosheid richt, maar je leert om jezelf te focussen op andere, positievere gedachten. Dan merk je al snel dat je rustiger wordt.

filmpje invoegen

Over het onderzoek

De kennis over het feit dat emoties maar circa 90 seconden duren, hebben we te danken aan de Amerikaanse hersenonderzoekster Jill Bolte Taylor. Zij is in Nederland vooral bekend vanwege haar boek “Stroke of Insight” en het bijbehorende filmpje op TEDx. Hierin vertelt ze het fascinerende verhaal hoe zij een herseninfarct krijgt en die gebeurtenis van binnenuit bestudeert met haar kennis als onderzoeker in dit veld. Uit haar onderzoek blijkt dat de daadwerkelijke emotie gedurende circa 90 seconden als een fysieke trilling door ons bloed gaat, om vervolgens op te lossen.

Het zijn echter onze gedachten die ervoor zorgen dat je zwelgt in je verdriet, blijft hangen in boosheid of steeds leeft in angst. Je gedachten triggeren iedere keer dezelfde emotionele reactie. De emotie volgt je gedachten. Wanneer je steeds maar weer denkt aan het gemis van een geliefde, blijf je hangen in verdriet. Je kunt ook focussen op de mooie herinneringen, dankbaar zijn dat je die dingen samen hebt kunnen beleven. Door je te focussen op positieve gedachten, voel je je gelukkiger. Jij hebt je gedachten onder controle, jij bepaalt welke gedachten je toelaat of niet. Vanuit wat je denkt, volgt hoe je je voelt.

Dus jij bepaalt zelf in belangrijke mate hoe je je voelt.

Inspiratiemail ontvangen?